Bu makalede, Ibn Sinâ’nin Tanri’nin varligini ispat hakkindaki goruslerini konu edecegim. Gunumuzde Ibn Sinâ’nin delilinin ontolojik mi kozmolojik mi oldugu konusunda felsefeciler arasinda hararetli tartismalar yasanmaktadir. Onlarin coguna gore, Ibn Sinâ, Aristo’yu takip ederek, Tanri’nin varligini yaratilmistan Yaratici’ya giden bir yol ile ispatlamaya calismakta, onsel degil deneysel bir delil ortaya koymaktadir. Ibn Sinâ’nin varlik, modalite, varlik-mahiyet ayirimi, metafizigin konusu ve amaclari hakkindaki goruslerini analiz ettikten sonra sunu iddia ediyorum: Ibn Sinâ Tanri’nin varligini duyusallar vasitasiyla, yaratilmistan Yaratici’ya giden bir yol ile ispatlamaya calismaz. Aksine, o bunu, varligin dogasini, varlik olmasi bakimindan incelemek suretiyle yapar; onun delilinde Tanri yaratilmislarin varligina sahitlik eder, yaratilmislar O’nun varligina degil. Makalenin sonunda Ibn Sinâ’nin delili ile kozmolojik ve ontolojik deliller arasindaki benzerliklere, daha onemlisi farkliliklara isaret edip, ayrica Orta Cag Hiristiyan felsefesinin en onde gelen Ibn Sinâci filozofu olan Henry of Ghent’in goruslerine atifta bulunarak sunu ileri suruyorum: Ibn Sinâ’nin delili kozmolojik olmadigi gibi Anselmci anlamda ontolojik de degildir; en dogrusu onun deliline “Metafizik Delil” demektir