Teoria „fundamentalnej opcji” lub „fundamentalnej wolności” stanowi ważny temat we współczesnej teologii moralnej, temat skrytykowany w encyklice Jana Pawła II Veritatis splendor. Zgodnie z tą teorią prawie niemożliwe jest popełnienie grzechu śmiertelnego, to znaczy grzechu, który zwraca człowieka przeciwko Bogu i pozbawia go łaski uświęcającej. Główną koncepcją rządzącą tą teorią jest to, że taki grzech musi wiązać się z wyraźnym odwróceniem całego siebie (lub woli) od Boga. Jednak w ramach ograniczeń przestrzeni i czasu oraz skończoności ludzkiej natury, takie całkowite zwrócenie się przeciwko Bogu jest trudne do wyobrażenia. Niniejszy artykuł dowodzi, że kwestia grzechu jest błędnie pojmowana, że filozoficzne założenie fundamentalnego usposobienia własnej wolności jest nie do utrzymania. Grzech jest kategorią teologiczną i musi być pojmowany w kategoriach teologicznych. W artykule ukazano grzech jako objawiony i właściwie rozumiany w kategoriach ukrzyżowania Chrystusa, na co zwraca uwagę Jan Paweł II w encyklice Dominum et Vivificantem. Artykuł kończy się kilkoma refleksjami na temat tych, którzy byli bezpośrednio zaangażowani w ukrzyżowanie.