Artykuł obejmuje charakterystykę podstawowych zasad związanych ze zorganizowaniem podmiotów władzy wykonawczej i ich zadań w szczególnej, nowej sferze ustawowo określonej jako „prowadzenie polityki rozwoju”. Podkreśla się przede wszystkim normatywny sposób ujęcia tej powinności publicznej jako „zespołu wzajemnie powiązanych działań podejmowanych i realizowanych w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju, spójności społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej”, przy jednoczesnym szerokim zakreśleniu podmiotów prowadzenia tej polityki. Istotne jest, że fundamentem kształtowania prawnych relacji pomiędzy podmiotami prowadzenia polityki rozwoju: Radą Ministrów, samorządem województwa oraz samorządem powiatowym i gminnym, są konstytucyjne podstawy ustroju terytorialnego państwa. W opracowaniu podkreśla się, że konstytucyjna zasada decentralizacji władzy publicznej wyznacza organizację prowadzenia polityki rozwoju, i to zarówno od strony podmiotowej (organizacja struktury), jak i proceduralnej, w tym prawnych form współdziałania (organizacja działania). Sposób prowadzenia polityki rozwoju – jako ustawowo określonej powinności władzy publicznej ‒ na zasadach określonych w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, oparty na wzajemnie powiązanych działaniach określony został jako „publicznoprawne działania powiązane”. Działania te tworzą sieć powiązań i współzależności pomiędzy organami władzy wykonawczej, wyznaczonych celem publicznym prowadzenia polityki rozwoju oraz założeniami ustrojowymi sprawowania władzy w państwie.