Przedmiotem artykułu jest analiza synoptyczna kryminalizacji zachowań homoseksualnych. Refleksje skoncentrowane są na opinii Ernsta Haftera, która przyczyniła się do dekryminalizacji dobrowolnych zachowań seksualnych pomiędzy dorosłymi osobami tej samej płci w Szwajcarii, już w 1929 r. Rozważania wzbogaca pokazanie ewolucji podejścia prawodawcy niemieckiego i austriackiego do tego zagadnienia. W artykule odwołano się do ustaleń zaczerpniętych z antropologii prawa i socjologii prawa. Zaobserwowane przemiany mają z istotne znaczenie dla współczesnego prawodawcy, który podejmuje decyzję o kryminalizacji lub dekryminalizacji zachowań stanowiących temat tabu.