Prawo własności w początkach istnienia liberalizmu, pełniło w tej doktrynie rolę fundamentalną, bowiem było ściśle zespolone z kategorią wolności (H. Grocjusz -facultas, J. Locke - prawo własności). Na ziemiach polskich w nurtach liberalnych uznawane było za równie istotne i ważne, bo nadające szerokim masom społecznym (włościańskim) „przepustkę” do wkroczenia w życia społeczne, a przede wszystkim gospodarcze. Wraz z reformą uwłaszczeniową chłopi stawali się pełnoprawnymi uczestnikami życia gospodarczego, wbrew dotychczasowej tradycji wymiany, gdzie ekwiwalent stanowiła praca (renta odrobkowa), warstwa ta wkraczała w sferę wymiany towarowo-pieniężnej.