Recenzja: Stanisław Płaza, Historia prawa w Polsce na tle porównawczym. Cz. 3. Okres międzywojenny, Księgarnia Akademicka, Kraków 2001, ss. 762. Kilka lat temu (1997, 1998) ukazały się dwie pierwsze części Historii prawa w Polsce na tle porównawczym autorstwa Stanisława Płazy. Wykład został w ten sposób doprowadzony do początków XX wieku. Oczekiwaliśmy na tom następny, poświęcony okresowi międzywojennemu, choć zdawaliśmy sobie sprawę, że zadanie będzie w tym wypadku o wiele trudniejsze. Pisząc obie poprzednie części Autor mógł przecież w pewnym stopniu wykorzystać swoje wcześniejsze doświadczenia - wszak od początku lat siedemdziesiątych ukazywały się kolejne wersje i wydania podręczników Profesora poświęconych dziejom prawa w Polsce, tak przedrozbiorowej, jak i dziewiętnastowiecznej. Ponadto w przypadku prawa okresu międzywojennego wyraźnie odczuwalny jest brak szczegółowych i monograficznych opracowań, które mogłyby być podstawą dla syntetycznego ujęcia. Wiele istotnych zagadnień pozostaje wciąż poza zasięgiem ustaleń historyków prawa. Co prawda w ostatnich latach da się zauważyć pewien postęp, jednak prace, które ukazały się przed kilku czy też kilkunastu miesiącami nie mogły już zostać wykorzystane przy pisaniu omawianego podręcznika. Autor musiał zatem w wielu wypadkach sam prowadzić szczegółowe badania, studiować międzywojenne piśmiennictwo, sięgać do źródeł normatywnych. Tym większy podziw budzi efekt owych prac potężne, liczące przeszło 760 stron dzieło.