Badania fitosocjologiczne roślinności psammofilnej kompleksu piaszczysk Manchan-Ełysu, położonego w południowo-wschodniej Buriacji (Zachodnie Zabajkale; pogranicze Federacji Rosyjskiej i Mongolii), prowadzone były w czerwcu 2004 roku z zastosowaniem metody Braun-Blanqueta. Wykonano wówczas (S. Wika) 43 zdjęcia fitosocjologiczne oraz sporządzono dokumentację fotograficzną. Wstępne wyniki tych badań (Szczypek i in. 2005) pozwoliły wyróżnić trzy odrębne fitocenony psammostepów w randze niehierarchicznych zbiorowisk. Późniejsza szczegółowa analiza tego materiału, uzupełnionego lub skorygowanego na podstawie sprawdzonych alegatów zielnikowych, wykazała, że oprócz trzech zespołów roślinnych opisanych już w literaturze przez innych autorów: Thesio tuvensis-Festucetum dahuricae Dulepova et Korolyuk 2015, Corispermo macrocarpi-Leymetum crassinervi Dulepova et Korolyuk 2015 (= Leymo crassinervi-Artemisietum ledebourianae Namzałow et al. 2017 nom.inval. p.max.p.) i Corispermo sibirici-Oxytropidetum lanatae Dulepova et Korolyuk2015 (= Oxytropido lanatae-Agropyretum michnoi Namzalov et al. 2017nom. inval.), 6 zdjęć odnosi się do zupełnie odrębnego od wymienionych, nowego typu muraw piaskowych. W artykule przedstawiono formalną diagnozę nowego zespołu roślinnego Orostachyo spinosae-Koelerietum mongolicae i jego krótką charakterystykę florystyczną i siedliskową. Przypuszcza się, że jest to zespół endemiczny dla obszaru Manchan-Ełysu, związany z położeniami ekotonowymi między świetlistą tajgą syberyjską z dominacją sosny a innymi wielkopowierzchiowymi zbiorowiskami psammostepów klasy Brometea korotkyi. Przedyskutowano niektóre zagadnienia związane syntaksonomią tych muraw.