Przypisując rodzinie najważniejszą rolę w kształtowaniu postaw wolnoczasowych wskazuje się przede wszystkim na ich własny przykład oraz zaangażowanie w organizację i wspólne spędzanie czasu wolnego z dzieckiem. Jedną z form spędzania czasu wolnego jest oglądanie telewizji. Nie można jej przypisywać samych negatywów, aczkolwiek w przypadku braku kontroli, zwłaszcza ze strony rodzica, może ona mieć destruktywny wpływ na młodych ludzi, ich światopogląd, zachowanie i osobowość. Krytyka mediów wskazująca na negatywne oddziaływanie na osobowość dziecka nie może przysłonić faktu, iż środki masowego przekazu stały się w dzisiejszym świecie nieodłącznym elementem ludzkiej egzystencji. Telewizja może zagrażać dzieciom też z powodu uzależnienia rodziców lub zwykłego braku kontroli nad tym, co robi ich dziecko. To oni tworzą hierarchię wartości w domu, i to oni powinni odpowiednio umieścić w niej telewizję. Nie można wykluczyć telewizji z codziennego życia, ale należy pamiętać o racjonalnym korzystaniu z niej. Czas spędzony przez dziecko przed telewizorem jest odbierany jako czas stracony i przynoszący negatywne skutki dla rozwoju dziecka a winą za to obarczani są właśnie rodzice. Prowadzone od lat (również przez media) uświadamianie rodzicom negatywnych skutków długiego oglądania przez dzieci telewizji powinno zaowocować postawą kontroli i wydaje się, jak wynika z zaprezentowanych w artykule badań, że odniosły skutek. Rodzice kontrolują to, co i jak często oglądają ich dzieci, sami też wybierają programy przez nich oglądane.