“(Hastalikta) bulasicilik yoktur” ibaresini iceren hadisler, erken donemlerden itibaren akla aykiri bulunarak ya da “Hastalikli olan sakin sihhatlilerin yanina sokulmasin” ve “Cuzzamlidan arslandan kacar gibi kacin” gibi hadis rivayetlerine ters dustugu ifade edilerek tenkid edilen hadis rivayetlerindendir. Ihtilafu’l-hadis edebiyatinin onemli kaynaklarindan Te’vilu Muhtelifu’l-Hadis’inde Ibn Kuteybe, (o.276/879) bu hadisleri aciklarken “bulasicilik” kavramini ikiye ayrirarak izah etmis; veba gibi hastaliklari, kendi zatiyla bulasici olanlar ve cuzzam gibi hastaliklari da kokusu vb. bulasici olup zatinda bulasicilik bulunmayanlar seklinde tasnif ederek bu itirazlara cevap vermistir. Ancak hicri ucuncu asrin tip âlimlerinden Ebubekir er-Râzi’nin (251-313/865-925 ) , vebayi da cuzzami da bulasici hastalik olarak vasiflandirmis olmasi Hz. Peygamber’in bu beyaninin nasil anlasilabilecegi hususunda bizi arastirma yapmaya sevketmektedir. Bununla birlikte; Ibn Kuteybe’nin ilgili hadislerdeki bulasicilik kavraminin hastaligin sirayeti yerine ugursuzlugun sirayeti anlamina geldigine isareti de “(Sirayet) bulasicilik” (… عدوى ) ifadesindeki muradi anlama cabamizi daha da derinlestirmemizi gerektirmektedir. Calismamizda oncelikle, Kutub-i Sitte kaynaklarinda “(Hastalikta) bulasicilik yoktur” (… لا عدوى ) beyaniyla nakledilen hadislerin her bir tarikinin isnad tahlili gerceklestirilecek ardindan da metin tahlili yontemiyle bu beyani ile Resulullah (s) ’in muradinin ne oldugu tartisilacaktir.