Przebaczenie w świetle nauk o człowieku i społeczeństwie można określić jako jeden z najtrudniejszych procesów. Jest on związany bowiem z komunikacją interpersonalną, a więc z jej powstawaniem, rozwojem, a także trudnościami, takimi jak: zranienia, zakłamania, a nawet niszczenie drugiego człowieka. Równocześnie chrześcijaństwo wyraża przekonanie, że człowiek – mimo słabości – jest z natury istotą dobrą, zdolną do przemiany i do podążania w stronę dobra, prawdy, piękna i miłości, a także do okazywania przebaczenia. W niniejszym artykule podjęto zagadnienie przebaczenia w odniesieniu do komunikacji interpersonalnej, analizując kolejno zależności między tymi procesami, trudności z przebaczaniem wynikające z problemów z komunikacją, oraz trudności z przebaczaniem powiązane ze specyfiką współczesnych uwarunkowań procesów komunikacyjnych – kryzysem prawdy oraz miłości.