Sprawiedliwość i przebaczenie nie są to alternatywne, wzajemnie się wykluczające sposoby jakiegoś, choćby tylko częściowego ujarzmiania zła, które chciałoby nad nami zapanować. Te dwie postawy raczej się wzajemnie dopełniają – w tym sensie, że bez przebaczenia sprawiedliwość łatwo by się przemieniła w swoją parodię, zarazem sprawiedliwość chroni postawę przebaczenia przed ześlizgnięciem się w naiwną utopię. Pokój, podobnie jak ludzkie dziecko, potrzebuje dwojga rodziców – sprawiedliwości i przebaczenia!