Artykuł dotyczy jednej z kluczowych doktryn chrześcijaństwa – usprawiedliwienia, która w okresie nowożytnym stało się teologicznym powodem podziału Kościoła na Zachodzie. Autor wskazuje, że odniesienie doktryny usprawiedliwienia wyłącznie do doktryny odkupienia pociągnęło za sobą szereg niepożądanych konsekwencji, między innymi traktowanie życia przez wielu chrześcijan jako ofiarę. Ukazanie usprawiedliwienia w świetle doktryny stworzenia pozwoliłoby odejść od tej pesymistycznej wizji i zwrócić się w stronę traktowania życia jako daru. Miałoby to z pewnością bardzo pozytywny wpływ także na wychowanie religijne.