Streszczenie: Mimo stuletniej historii badań naukowych kompulsywne kupowanie jest do dziś zjawiskiem słabo poznanym. Niejednoznaczne doniesienia naukowe uniemożliwiają sklasyfikowanie kompulsywnych zakupów jako odrębnego zaburzenia psychicznego. W ostatnim czasie wielu badaczy dostrzegło fenomenologiczną zgodność kompulsywnego kupowania z uzależnieniami behawioralnymi. Obecnie istnieją uzasadnione podstawy aby traktować zaburzenie kompulsywnego kupowania w kategorii uzależnienia. Istnieje wiele podobieństw zachodzących między typem zachowań konsumenckich u kompulsywnie kupujących, a patologicznym spożyciem substancji psychoaktywnych, do których można zaliczyć obsesyjne pożądanie, kompulsję do spożycia, osobistą zależność oraz utratę kontroli nad własnym zachowaniem z tendencją zwiększania konsumpcji. Zaburzenie kompulsywnego kupowania w swoim przebiegu różni się od zachowań kompulsywnych. Silny przymus wykonania czynności, często niemożliwy do opanowania jest powiązany z przytłaczającym lecz akceptowalnym pragnieniem zakupu określonego przedmiotu. W związku z pojawieniem się nowych informacji dotyczących fenomenu opisywanego zjawiska, postanowiliśmy zaprezentować aktualną wiedzę adekwatnie klasyfikacji, epidemiologii i terapii kompulsywnie kupujących. W artykule przedstawiono również własne stanowisko dotyczące patogenezy oraz potencjalnych czynników ryzyka.