Η παρούσα έρευνα αποτελεί μια προσπάθεια να αναζητηθεί το λογοτεχνικό και μουσικό προφίλ των γυναικείων μυθολογικών χαρακτήρων στη μπαρόκ καντάτα, μορφές των οποίων τα ίχνη ανάγονται στα ομηρικά έπη. Πιο συγκεκριμένα, στόχος της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η απόσταση μεταξύ του κειμένου της Ιλιάδας και της Οδύσσειας και της επεξεργασίας που πραγματοποίησε ο συγγραφέας και ο μπαρόκ συνθέτης για τους χαρακτήρες της Κασσάνδρας, της Ανδρομάχης, της Ελένης, της Βρισηίδας, της Πηνελόπης, της Κίρκης, των Νηρηίδων όπως η Θέτις, η Γαλάτεια, καθώς και η Αμφιτρίτη, η Προσερπίνα και οι θεϊκές γυναικείες μορφές όπως η Μινέρβα, Ήρα και Αφροδίτη. Η προτεινόμενη έρευνα χωρίζεται σε δύο ενότητες: η πρώτη παρουσιάζει τις κοινωνικές και πολιτισμικές συντεταγμένεςπου επέτρεψαν την υποδοχή των γυναικείων μορφών, από την κλασική τραγωδία έως την ποιητική του κλασικού ανθρωπισμού,υπηρετώντας την αλληγορική, ρητορική και δραματική αναπαράσταση. Στο δεύτερο μέρος, διερευνάται η απόσταση που διανύθηκε μεταξύ της ομηρικής πηγής και της επεξεργασίας της γυναικείαςμυθολογικής φιγούρας στη μπαρόκ καντάτα, απεικονίζοντας την αναμόρφωση που δημιουργήθηκε μεταξύ του 17ου και του 18ου αιώνα για κάθε μεμονωμένη σύνθεση. Στο ίδιο μέρος αναλύονται επίσης τα οφέλη της μουσικής υλοποίησης στις διάφορες καντάτες που λαμβάνονται υπόψη. Το έργο αυτό συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας νέας μεθοδολογικής προσέγγισης που βασίζεται στη σύγκριση του κειμένου της καντάτας με την ομηρική πηγή. Το προφίλ κάθε μυθολογικού χαρακτήρα αναδύεται από αυτό το νέο πρίσμα προοπτικής, το οποίο στοχεύει στην ανασυγκρότηση των διαφορετικών πτυχών που αποδίδονται στον χαρακτήρα σε ένα δεδομένο κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο, όπως το ιταλικό μπαρόκ.