Η θεωρία της δημόσιας αξίας, που θεωρείται ως μία από τις πιο καθοριστικές θεωρίες, έχει τύχει αδιάλειπτης προσοχής από τους ακαδημαϊκούς επί τέσσερις δεκαετίες. Ωστόσο, παρά την επιστημονική συζήτηση, η πρακτική εφαρμογή και η εμπειρική κατανόηση της δημόσιας αξίας παραμένει γεμάτη προκλήσεις. Η παρούσα διατριβή διερευνά την έννοια της δημόσιας αξίας στο πλαίσιο της σχέσης υπουργείο- (εποπτευόμενος) φορέας, δίνοντας έμφαση στο ρόλο που διαδραματίζουν η εμπιστοσύνη, η ηγεσία, οι εμπορευματοποιητικές, συνεργατικές και διοικητικές καινοτομίες στη δημιουργία της. H επιρροή αυτών των παραγόντων στη δημιουργία δημόσιας αξίας εξετάζεται κριτικά μέσω της εμπειρικής ανάλυσης, αντιμετωπίζοντας σημαντικά κενά που υπαρχουν στη σημερινή έρευνα. Χρησιμοποιώντας δομημένα ερωτηματολόγια σε ένα δείγμα 7 υπουργείων, 150 εποπτευόμενων οργανισμών και 300 πολιτών, η παρούσα μελέτη αποκαλύπτει τη θετική επίδραση της ηγεσίας εξιδανικευμένης επιρροής και της συνεργατικής διακυβέρνησης στη δημιουργία δημόσιας αξίας, σε αντιπαράθεση με τις αρνητικές επιπτώσεις που έχουν πρακτικές προσανατολισμένες στην αγορά. Το εύρημα αυτό αμφισβητεί κριτικά την αποτελεσματικότητα του δόγματος τoυ Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ, υποδηλώνοντας ότι η μεταφορά στρατηγικών του ιδιωτικού τομέα στο δημόσιο τομέα συχνά υπονομεύει τη δημόσια αξία που παράγεται. Η τρέχουσα διατριβή διερευνά επίσης, τo αυξανόμενο φαινόμενο της δημιουργίας ημιαυτόνομων οργανισμών που εποπτεύονται από τα "καθ' ύλην" υπουργεία (agencification), εξετάζοντας τις επιπτώσεις του στη δημιουργία δημόσιας αξίας, υπό το πρίσμα της θεωρίας της κηδεμονίας. Η προοπτική αυτή προσφέρει μια νέα οπτική για τη δυναμική (σχέση) εμπιστοσύνης μεταξύ υπουργείων και οργανισμών τους, τονίζοντας πώς η εμπιστοσύνη των υπουργείων ενισχύει τον θετικό αντίκτυπο της ηγεσίας των φορέων αυτών στη δημόσια αξία που παράγεται. Η συμβολή της έρευνας μας έγκειται στην ανάπτυξη ενός ευέλικτου δομικού πλαισίου που μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορες περιπτώσεις. Η ανάλυσή μας επίσης υπερκεράζει τις συμβατικές έρευνες ικανοποίησης πελατών και συμπεριλαμβάνει τις απόψεις άτομων που δεν λαμβάνουν υπηρεσίες. Αυτή η διευρυμένη προσέγγιση ενσωματώνει τη θεμελιώδη αρχή της θεωρίας της δημόσιας αξίας, η οποία δίνει έμφαση στην εξυπηρέτηση των συλλογικών αναγκών των πολιτών έναντι της απλής ικανοποίησης των ατομικών επιθυμιών των πελατών ή των χρηστών υπηρεσιών. Η παρούσα διατριβή παρέχει ουσιαστικές προτάσεις προς τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, τους δημόσιους μάνατζερς και τους ακαδημαϊκούς ερευνητές, οδηγώντας την θεωρία της δημόσιας αξίας σε μια πιο συνεργατική προσέγγιση.