Οι ερευνητικές συμπράξεις αδιαμφισβήτητα αποτελούν ένα αποτελεσματικό μέσο για την τόνωση της καινοτομίας. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, στόχος μας είναι να εμβαθύνουμε τη γνώση και κατανόησή μας αναφορικά με τις διαδικασίες διαχείρισης και μάθησης (απορροφητική ικανότητα) σε πολυπληθή δημόσια χρηματοδοτούμενες ερευνητικές συνεργασίες και στην επίπτωση που έχουν στην καινοτομικότητα της συμμετέχουσας επιχείρησης. Για να επιτευχθεί ο ερευνητικός μας στόχος στηριχθήκαμε σε εκτενή βιβλιογραφική επισκόπηση, βάσει της οποίας διατυπώσαμε θεωρητικά ότι η διαχείριση αλλά και η απορροφητική ικανότητα σε επίπεδο ομάδας είναι πολυδιάστατες μεταβλητές που κάθε μια από αυτές αποτελείται από τρείς διαφορετικές αλλά συγγενείς διαστάσεις. Συγκεκριμένα, η διαχείριση της ερευνητικής συνεργασίας αποτελείται από το συντονισμό, την επικοινωνία και την παρακολούθηση ενώ η απορροφητική ικανότητα αποτελείται από τις διαστάσεις της διερευνητικής, μετασχηματιστικής και εκμεταλλευτικής μάθησης αντίστοιχα. Στη συνέχεια επαληθεύουμε την προτεινόμενη θεωρητική προσέγγιση και έπειτα προτείνουμε ένα εννοιολογικό μοντέλο που συνδέει τη διαχείριση και την απορροφητική ικανότητα της πολυπληθούς ερευνητικής συνεργασίας με θεμελιώδεις αιτιώδεις μεταβλητές, όπως η συμπληρωματικότητα των διαθέσιμων πόρων και η εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών της ομάδας αλλά και τα σχετικά οφέλη σε επίπεδο καινοτομικότητας (ερευνητικά και τεχνολογικά αποτελέσματα) για τον οργανισμό που συμμετέχει στην ερευνητική συνεργασία. Προκειμένου να επιβεβαιώσουμε εμπειρικά το θεωρητικό μας μοντέλο, χρησιμοποιήσαμε ένα μεγάλο δείγμα δημόσια χρηματοδοτούμενων ερευνητικών συμμαχιών που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων στήριξης για την καινοτομία στην Ευρωπαϊκή Ένωση (European Union Framework Programs 5 & 6). Τα αποτελέσματα της ανάλυσής μας επιβεβαιώνουν το προτεινόμενο θεωρητικό μοντέλο αναφορικά με την επίδραση της διαχείρισης και της απορροφητικής ικανότητας στην καινοτομικότητα της συμμετέχουσας εταιρείας. Παράλληλα επιβεβαιώνεται ο εννοιολογικός σχεδιασμός της διαχείρισης και της απορροφητικής ικανότητας ερευνητικών συμμαχιών ως πολυδιάστατες κατασκευές συνεισφέροντας με αυτό τον τρόπο στην εμβάθυνση της γνώσης μας γύρω από διαχείριση και την μάθηση σε επίπεδο ομάδας.