Η δημοσιονομική απειθαρχία και η μεροληψία των μακροοικονομικών προβλέψεων έχουν αυξήσει το ενδιαφέρον για τη δημιουργία δημοσιονομικών θεσμών (εθνικοί δημοσιονομικοί κανόνες, ανεξάρτητα δημοσιονομικά συμβούλια). Μετά την πρόσφατη οικονομική κρίση, η ΕΕ ενίσχυσε την δημοσιονομική της διακυβέρνηση με ποικίλους τρόπους με αποτέλεσμα την επίτευξη βιώσιμων δημόσιων οικονομικών που προωθούν τη μακροοικονομική σταθερότητα και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει θεωρητικά και εμπειρικά την αποτελεσματικότητα των δημοσιονομικών συμβουλίων καθώς και την επίδραση της δημιουργικής λογιστικής και της ένταξης στην ΟΝΕ στις δημοσιονομικές επιδόσεις. Η ανάλυση βασίζεται σε πάνελ δεδομένα ενώ το εκτιμώμενο μοντέλο βασίζεται σε μια συνάρτηση αντίδρασης που προτάθηκε από τον Bohn (1998). Τα κύρια συμπεράσματα μας υποδεικνύουν ότι οι δημοσιονομικοί κανόνες επηρεάζουν θετικά τις δημοσιονομικές επιδόσεις. Ωστόσο, οι επιδράσεις των δημοσιονομικών κανόνων αυξάνονται όταν συνδυαστούν με τους κανόνες που αφορούν το χρέος και τα ανεξάρτητα δημοσιονομικά συμβούλια. Επιπλέον, επισημαίνεται ότι οι πολιτισμικές διαφορές αποτελούν σημαντικό παράγοντα για το κατά πόσο μπορούν να επηρεάσουν ή όχι τις δημοσιονομικές επιδόσεις των 28 κρατών μελών της ΕΕ. Τέλος, διαπιστώνεται ότι οι δημοσιονομικοί κανόνες και τα δημοσιονομικά συμβούλια λειτουργούν ως συμπληρωματικοί θεσμοί μεταξύ τους και όχι ως υποκατάστατοι.