Η παρούσα διατριβή μελετά την αντίληψη επιχειρηματικής ευκαιρίας ως μέρος της πιο γενικής διαδικασίας εντοπισμού, ανακάλυψης ή δημιουργίας επιχειρηματικών ευκαιριών. Το ερευνητικό ερώτημα αφορά στον τρόπο που οι ατομικές διαφορές, και ιδιαίτερα τα μαθησιακό στυλ, διαφοροποιούν άτομα που εκτίθενται στο ίδιο οικονομικό περιβάλλον στο να αντιλαμβάνονται επιχειρηματικές ευκαιρίες. Ανάμεσα σε πληθώρα προσεγγίσεων μετά το 2000, οι Corbett και Dimov διατύπωσαν τη «μαθησιακή ασυμμετρία» ως πηγή για τον προσδιορισμό επιχειρηματικών ευκαιριών πέρα από την κλασική οικονομική αντίληψη για την ασυμμετρίας πληροφόρησης. Βασιζόμενοι σε ένα διαδικτυακό πείραμα με 376 απαντήσεις εξετάστηκε η έννοια της «μαθησιακής ασυμμετρίας». Υιοθετήθηκαν το μοντέλο Kolb για τη μάθηση μέσω της εμπειρίας και τα αντίστοιχα μαθησιακά στυλ όπως επίσης και η τυπολογία επιχειρηματικών ευκαιριών των Ardichvili, Cardozo και Ray. Έτσι, τα προηγούμενα ευρήματα των Corbett και Dimov για τη «μαθησιακή ασυμμετρία» στον τεχνολογικό τομέα επαληθεύτηκαν και στο παρόν δείγμα και με την παρούσα μεθοδολογία. Η έννοια επεκτάθηκε σε μη-τεχνολογικές ευκαιρίες όπου η επίδραση της έλλειψης τεχνολογικής γνώσης στην αντίληψη της ευκαιρίας βρέθηκε να εξαρτάται από το μαθησιακό στυλ. Σε ασαφείς συνθήκες επιχειρηματικής ευκαιρίας όπου και τα προβλήματα και οι λύσεις τους είναι άγνωστες, η αναστοχαστική παρατήρηση διευκολύνει την αντίληψη της ευκαιρίας. Σε πιο χειροπιαστές συνθήκες ώριμων επιχειρηματικών ευκαιριών όπου τα προϊόντα και οι ανάγκες της αγοράς είναι γνωστά, η απτή εμπειρία διευκολύνει την αντίληψη της ευκαιρίας. Αυτές οι διατυπώσεις συμπληρώνουν αυτές των Corbett και Dimov διευρύνοντας την έννοια της «μαθησιακής ασυμμετρίας» σε όλο το φάσμα των επιχειρηματικών ευκαιριών. Έτσι, βρέθηκε ένας νέος ρόλος για το αποκλίνον μαθησιακό στυλ στην επεξεργασία ευκαιριών και στη μετατροπή τους σε νέες επιχειρήσεις. Οι αποκλίνοντες στη σκέψη συμβάλλουν στην πολύ πρώιμη φάση αντίληψης της ευκαιρίας στην οποία υπάρχει μεγάλη ασάφεια και επίσης στην τελική και πολύ χειροπιαστή όπου η πρόσληψη εμπειριών στην οργάνωση των πόρων είναι πολύ σημαντική. Εν παραλλήλω, μελετήθηκε μια δομή πεποιθήσεων σχετικών με την επιχειρηματική επιτυχία δείχνοντας ανάλογη συν-εξέλιξη. Στην πρώιμη φάση της επεξεργασίας της ευκαιρίας, οι πεποιθήσεις για την επιτυχία δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί. Στη φάση ανάπτυξης του προϊόντος οι πεποιθήσεις αυτές εστιάζονται στην καινοτομία και στη γνώση ενώ στην τελική φάση εστιάζονται στη δικτύωση και στην εύρεση πόρων. Τα αποτελέσματα της διατριβής έχουν θεωρητικές και πρακτικές εφαρμογές που αφορούν σε: ανάπτυξη θεωρίας για την επιχειρηματικότητα, καινοτομία σε οργανισμούς, εκπαίδευση επιχειρηματικών ομάδων και προτάσεις πολιτικών που σχετίζουν την επιχειρηματικότητα με την περιφερειακή ανάπτυξη. Οι εφαρμογές αυτές όπως και προτάσεις για μελλοντική έρευνα συζητούνται στο τελευταίο μέρος της παρούσας διατριβής.