Η παρούσα μελέτη περίπτωσης αποτελεί την πρώτη παιδαγωγική παρέμβαση στη διδασκαλία της πραγματολογίας στα πλαίσια διδασκαλίας της Αγγλικής ως ξένης γλώσσας στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Η έρευνα υιοθέτησε τη μεθοδολογία της Εξερευνητικής Πρακτικής, εμπλέκοντας 16 μαθητές (10 κορίτσια και 6 αγόρια) της πρώτης τάξης Λυκείου, στο φυσικό χώρο και χρόνο διδασκαλίας τους, με στόχο να ενισχύσει την επίδοση των μαθητών. Μέσα από τη διδασκαλία του συλλογικού πολιτισμικού ήθους της Ελληνικής γλώσσας και του ατομικού πολιτισμικού ήθους της Αγγλικής γλώσσας, όπως αυτές ομιλούνται από τους χρήστες τους ως μητρικές γλώσσες, η έρευνα είχε ως στόχο να ενισχύσει την πραγματολογική και διαπολιτισμική ενημερότητα των μαθητών. Η παρέμβαση αποτέλεσε μια προσπάθεια ευθυγράμμισης της αξιολόγησης με το πρόγραμμα διδασκαλίας. Η ποσοτική και ποιοτική ανάλυση της διαμορφωτικής αξιολόγησης, της τελικής αξιολόγησης, αλλά και της αυτό-αξιολόγησης των μαθητών και η τριγωνοποίηση των αποτελεσμάτων απέδειξαν ότι η ευθυγράμμιση της αξιολόγησης με το πρόγραμμα διδασκαλίας μπορεί να ενισχύσει σε μεγάλο βαθμό την απόκτηση πραγματολογικής και διαπολιτισμικής ενημερότητας των μαθητών ως προς την κατανόηση και την παραγωγή κατάλληλων λεκτικών πράξεων συγνώμης στην Αγγλική γλώσσα.