Η πρωτεΐνη θερμικού σοκ Hsp70 (HSPA1A: heat shock πρωτεΐνη οικογένειας A (Hsp70) μέλος 1A) είναι η καλύτερα μελετημένη πρωτεΐνη στην οικογένεια A των Hsp70s. Πρόκειται για μια πρωτεΐνη επιβίωσης και πρωτεΐνη αντι-αποπτωτική, που σχετίζεται με πολλές ασθένειες στον άνθρωπο. Μεταξύ αυτών, ο καρκίνος, τα καρκινικά κύτταρα του οποίου συνήθως την εκφράζουν σε υψηλές ποσότητες. Η παρούσα μελέτη εστιάζεται στην δράση και τη σύνδεση της Hsp70, τόσο με την απόπτωση, η οποία οφείλεται στην απουσία προσκόλλησης (anoikis) και ταυτόχρονα συνιστά μέρος της διαδικασίας της μετάστασης, όσο και με την σύνδεσή της με την προώθηση της μετάστασης. Έπειτα από πολλές προσπάθειες, επιτεύχθηκε σχεδόν η παντελής αποσιώπηση της Hsp70, στην καρκινική κυτταρική σειρά MCF7. Αρχικά, μετρήθηκαν τα ποσοστά επιβίωσής των κυττάρων αυτών, υπό αυξανόμενο θερμικό σοκ. Παρατηρήθηκε ότι τα κύτταρα, από τα οποία απουσίαζε η Hsp70, ήταν πιο θερμοευαίσθητα, και με χαμηλή ικανότητα δημιουργίας αποικιών και πιο αποπτωτικά. Στη συνέχεια, η εμπλοκή των χημειοθεραπευτικών ουσιών δοξορουβικίνης και σισπλατίνης έδειξε πως η δοξορουβικίνη είναι πιο τοξική από την σισπλατίνη στα MCF7 κύτταρα. Επίσης, δρουν συνεργιστικά όταν η έκφραση της Hsp70 απουσιάζει από την κυτταρική σειρά MCF7. Η μελέτη της anoikis απόπτωσης, με ενεργοποιητή την ουσία poly-HEMA, ουσία η οποία εμποδίζει την προσκόλληση των κυττάρων στο ταπήτιο των τρυβλίων, οδήγησε στην απόδειξη περί εμπλοκής της phospho-p53 (Ser15) στην απόπτωση λόγω anoikis. Σημαντικό βήμα στην εξέλιξη της έρευνας ήταν η παρατήρηση ότι τα ίδια κύτταρα (MCF7-siRNA-Hsp70), από τα οποία απουσίαζε η Hsp70, παρουσίαζαν γρηγορότερο ρυθμό πολλαπλασιασμού, αλλά και μεγαλύτερη μεταναστευτική δραστηριότητα. Μορφολογικά, έπειτα από την αποσιώπηση της πρωτεΐνης Hsp70, τα κύτταρα παρουσιάζονταν πιο επιμήκη και πεπλατυσμένα. Βασιζόμενοι σε επιθηλιακούς και μεσεγχυματικούς δείκτες (Ε-καδερίνης, Slug, βιμεντίνη, Ν-καδερίνη) και σε πειράματα ανοσοαποτύπωσης κατά western και ανοσοφθορισμού σε συνεστιακό μικροσκόπιο, μελετήθηκε αυτή η φαινοτυπική αλλαγή. Αποδείχθηκε ότι η απουσία της έκφρασης της πρωτεΐνης Hsp70, από την κυτταρική σειρά MCF7, ωθεί τα κύτταρα να μεταπίπτουν από επιθηλιακά σε μεσεγχυματικά (φαινόμενο επιθηλιακής προς μεσεγχυματικής μετάπτωσης - ΕΜΤ). Η μετάπτωση αυτή ωθεί τα καρκινικά κύτταρα σε αυξημένη ικανότητα μετανάστευσης (migration). Αν τα αποτελέσματα αυτά τα αναγάγουμε σε in vivo συνθήκες, τότε θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι η απουσία της Hsp70 πρωτεΐνης προάγει την μετάσταση των καρκινικών κυττάρων. Αντίθετα, η παρουσία της Hsp70 συγκρατεί τα καρκινικά κύτταρα στον αρχικό όγκο. Σύμφωνα με το προτεινόμενο μοντέλο η p53 φωσφορυλιώνεται, κατά την διάρκεια της αποκόλλησης των κυττάρων, σε phospho-p53 (Ser 15), η οποία ωθεί τα κύτταρα, που αποκολλούνται προς μετάσταση, στον θάνατο. Ταυτόχρονα, η Hsp70 εμποδίζει την μέσω p53 προαγωγή της μετάστασης. Έτσι οι δύο πρωτεΐνες, δηλαδή οι phospho-p53 και Hsp70, δρουν αντι-μεταναστευτικά ή αντι-μεταστατικά και η εμπλοκή τους στα δύο μονοπάτια, anoikis και metastasis, θα παίξει σημαντικό ρόλο τουλάχιστον στην θεραπεία του καρκίνου του μαστού.