Η παρούσα διατριβή συμβάλλει στη βιβλιογραφία σε θέματα εφαρμογής της Πολιτικής Ανταγωνισμού εξετάζοντας δύο σημαντικές διαστάσεις: (i) τo κριτήριο ουσιαστικής αξιολόγησης που πρέπει να χρησιμοποιείται από τις Αρχές Ανταγωνισμού προκειμένου να εξεταστούν οι πρακτικές των επιχειρήσεων και (ii) τις επιδράσεις της νομικής αβεβαιότητας στα πρόστιμα και την ευημερία.Συγκεκριμένα, η διατριβή στοχεύει πρωτίστως στη διερεύνηση του άριστου κριτηρίου ουσιαστικής αξιολόγησης για τις Αρχές Ανταγωνισμού. Διακρίνουμε μεταξύ δύο βασικών κριτηρίων: του πλεονάσματος του καταναλωτή και του συνολικού πλεονάσματος. Στο Κεφάλαιο 2 παρουσιάζεται μια γενική ανάλυση σχετικά με το άριστο κριτήριο όταν οι επιχειρήσεις μπορούν να επιλέξουν μεταξύ αμοιβαία αποκλειόμενων πρακτικών διαφόρων τύπων, που θα επιφέρουν αύξηση της μονοπωλιακής τους δύναμης και ταυτόχρονα δυνητικά σημαντικά αποτελέσματα μείωσης του κόστους. Στο Κεφάλαιο 3 εξετάζονται οι επιδράσεις στην ανάλυσή μας όταν λαμβάνονται υπόψη και οι αλλαγές στα κέρδη των άλλων επιχειρήσεων. Ο δεύτερος στόχος της παρούσας εργασίας, που παρουσιάζεται στο Κεφάλαιο 4, αφορά στην εξέταση και σύγκριση των αποτελεσμάτων σε όρους άριστων προστίμων και ευημερίας υπό τα δύο διαφορετικά κριτήρια ουσιαστικής αξιολόγησης και την παρουσία νομικής αβεβαιότητας.