Η θεωρία της αποτίμησης των περιουσιακών στοιχείων βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις αρχές του υπολογισμού της παρούσας αξίας και της υπόθεσης των αποτελεσματικών αγορών. Το πρώτο σημαίνει ότι η τιμή ενός περιουσιακού στοιχείου, όχι απαραίτητα μετοχής, είναι συνάρτηση των αναμενόμενων μελλοντικών αποδόσεων προεξοφλημένων στα τρέχοντα δεδομένα. Ωστόσο, στον τομέα των επενδύσεων, φαίνεται να υπάρχει ένα σημαντικό αλλά αναπάντητο ερώτημα. Το συγκεκριμένο ερώτημα έχει να κάνει με το γιατί ορισμένα περιουσιακά στοιχεία κερδίζουν σημαντικά υψηλότερες μέσες αποδόσεις. Οικονομολόγοι στον τομέα των χρηματοοικονομικών έχουν αναπτύξει διαφορετικά μοντέλα για να αντιμετωπίσουν αυτό το ζήτημα στο πλαίσιο των θεωρητικών ή εμπειρικών μοντέλων αποτίμησης. Το CAPM θεωρείται ότι είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο μοντέλο αποτίμησης. Ωστόσο, υπό το φως των εμπειρικών μειονεκτημάτων του μοντέλου, οι ερευνητές έχουν κάνει πολλές προσπάθειες για τη βελτίωση του θεωρητικού υπόβαθρου του μοντέλου και της εμπειρικής του επίδοσης. Μία από τις βασικές παραδοχές του CAPM είναι η σταθερότητα των συντελεστών βήτα. Επειδή η υπόθεση αυτή δεν ισχύει στην πραγματικότητα, στην παρούσα διατριβή αναπτύσσουμε μια νέα προσέγγιση που εκτιμά τους χρονικά μεταβαλλόμενους συντελεστές βήτα ως συνάρτηση των αποδόσεων της αγοράς. Για να γίνει αυτό, έχουμε κατασκευάσει ένα νέο μοντέλο δύο παραγόντων (TFM), το οποίο ενσωματώνει μεταβλητές με σκοπό να απορροφήσει τις πληροφορίες που μεταφέρονται από την αστάθεια των συντελεστών βήτα. Το μοντέλο είναι απαλλαγμένο από προβλήματα υποκειμενικής μεροληψίας που σχετίζονται με την επιλογή κάποιου κρίσιμου ορίου. Επιπλέον, οι σημαντικές επιπτώσεις από την ακριβή πρόβλεψη των συντελεστών βήτα, μας δίνει το κίνητρο ώστε να εξετάσουμε εμπειρικά την ακρίβεια των συντελεστών βήτα του μοντέλου μας. Η ανάλυσή μας χρησιμοποιεί μετοχές που διαπραγματεύονται στο δείκτη S&P 500 και καλύπτει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και διάφορα είδη χαρτοφυλακίων. Οι εμπειρικοί έλεγχοι με άλλα γνωστά υποδείγματα της διεθνούς βιβλιογραφίας δείχνουν ότι η νέα αυτή προσέγγιση είναι πολύ ελπιδοφόρα. Επιπλέον, σε αυτή την εργασία εξετάζουμε την ύπαρξη της αγελαίας συμπεριφοράς των επενδυτών σε διάφορες χρηματοπιστωτικές αγορές. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην αποτελεσματικότητα της αγοράς, δεδομένου ότι θα μπορούσε να επιδεινώσει τη μεταβλητότητα των αποδόσεων και να οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση των αγορών. Επιπλέον, η μη γραμμικότητα των τιμών των μετοχών έχει αποδοθεί στην ύπαρξη της αγελαίας συμπεριφοράς. Ως εκ τούτου, προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα την αγελαία συμπεριφορά, εξετάζουμε τις επιπτώσεις της στη μεταβλητότητα των αγορών. Επιπλέον, εξετάζουμε την ύπαρξη της αγελαίας συμπεριφοράς και σε άλλους παράγοντες εκτός από τον κίνδυνο της αγοράς, όπως είναι η ασυμμετρία και η κύρτωση. Τέλος, διερευνούμε τις αλυσιδωτές επιπτώσεις της αγελαίας συμπεριφοράς καθώς επίσης και αν η τελευταία επηρεάζεται από διάφορα μακροοικονομικά σοκ. Πιστεύουμε ότι τα εμπειρικά αποτελέσματα που αναφέρονται στη συγκεκριμένη διατριβή, θα βοηθήσουν τους συμμετέχοντες στην αγορά και τους επενδυτές με πολλούς τρόπους.