Fragiliteit komt bij ouderen veel voor. Het gaat hierbij om problemen in alle domeinen van functioneren, die leiden tot een beperkte reservecapaciteit om tegenslagen op te vangen. Een belangrijk negatief gevolg van fragiliteit is afname van welbevinden. Zelfmanagementvaardigheden zijn vaardigheden die mensen gebruiken om zelf de regie over hun leven in het algemeen, en hun welbevinden in het bijzonder, te houden. Door het verbeteren van zelfmanagementvaardigheden kunnen fragiele ouderen op een effectievere manier achter hun welbevinden aangaan. Uit mijn onderzoek is gebleken dat bij een deel van de fragiele ouderen deze vaardigheden te verbeteren zijn. Hulpverleners hebben hiervoor enerzijds kennis en vaardigheden nodig omtrent fragiliteit bij ouderen en de consequenties die dit heeft voor de dagelijkse situatie van de fragiele ouderen. Anderzijds hebben zij goede gespreksvaardigheden nodig. Goede scholing in beide is een vereiste.