The aim of this thesis is to analyze whether there is a functioning burden sharing mechanism in the world community in the refugee context or whether the concept has evolved into burden shifting instead. The main argument of the thesis is that the concept of burden sharing is misrepresented and misinterpreted by the developed countries to their own benefit in the short run and the existing regulations function towards a burden shifting system. European Union is the primary focus of this thesis as a representative of the developed world community while Turkey is chosen as a reference country struggling with the refugee burden. While a theoretical approach has been adopted in this study, statistical explanations have been referred to throughout the thesis. The framework of the thesis is divided into five chapters; the first chapter explains the scope of the thesis; second chapter explains in depth what burden sharing is; the third chapter questions whether burden sharing system works as a burden shifting mechanism in practice with a focus on European Union; the fourth chapter examines Turkey in close as a host country and finally the last chapter evaluates the overall impact of ineffective burden sharing mechanism.

Bu tezin amacı, dünya toplumunda mülteciler bağlamında etkin bir yük paylaşımı mekanizmasının var olup olmadığına bakıp, bu kavramın yük kaydırması anlamını mı kazandığını incelemektir. Tezin ana argümanı, yük paylaşımı kavramının gelişmiş ülkeler tarafından kısa vadede kendi çıkarlarına fayda sağlaması açışından anlamından saptırıldığı ve yanlış yorumlandığı ve mevcut düzenlemelerin yük kaydırmasına sebebiyet verdiğidir. Bu bağlamda gelişmiş dünya toplumunun temsilen Avrupa Birliği öncelikli olarak ele alınmıştır, mülteci yüküyle boğuşan ülkeleri temsilen de Türkiye referans ülke olarak seçilmiştir. Bu çalışmada her ne kadar teorik bir yaklaşımla yürütülmüş olsa da tez boyunca istatiksel tanımlamalara başvurulmuştur. Tez genel hatlarıyla beş bölümden oluşmaktadır; birinci bölüm tezin ana hatlarından bahsetmektedir; ikinci bölüm yük paylaşımının ne anlamana geldiğini derinlemesine incelemektedir; üçüncü bölüm Avrupa Birliği'ni odak noktası olarak alarak, yük paylaşımı mekanizmasının pratikte yük kaydırmasına geçişini ele almaktadır; dördüncü bölümde Türkiye ev sahibi ülke olarak yakından incelenmektedir ve son bölümde etkisiz yük paylaşımı mekanizmasının genel sonuçları değerlendirilmektedir.

105