Artykuł zawiera szeroki przegląd polskiego rynku prasowego w kontekście wydarzeń na Ukrainie w 2022 roku. Zaznacza się, że prasa polska (przede wszystkim drukowana), a także państwo polskie jako całość na szczeblu oficjalnym, nie pozostawała z dala od problemów narodu ukraińskiego, aktywnie włączanego w dyskurs pomocy Ukrainie na szczeblu zaangażowanego komentowania wydarzeń, dostarczania obiektywnych faktów z wojny, życia uchodźców, komunikacji społecznej z obywatelami Polski. Podkreśla się, że polska prasa błyskawicznie reaguje na wszelkie wyzwania, na wszelkie problemy pojawiające się w procesie bliskiego współdziałania, ścisłego współistnienia ludzi, którzy do niedawna byli od siebie oddaleni. Taka jedność poglądów polsko-ukraińskich, takie rozumienie ukraińskich realiów jest możliwe dzięki taktycznej politematyce, ale także strategicznemu przyporządkowaniu polskiego rynku prasowego. Ta ostatnia jest bardzo rozwinięta w kraju, który wpisuje się w ogólny dyskurs funkcjonowania słowa drukowanego i elektronicznego na kontynencie europejskim. Można wręcz twierdzić, że obecne informowanie ludności części wschodnioeuropejskiego centrum kroczy po swojej części w heglowskim kierunku rozwoju ku Prawdzie Absolutnej, bez wahania, bez dygresji, bez odwróceń. Politematyczny charakter prasy polskiej uwidacznia się przede wszystkim w jej podziale na liczne grupy tematyczne. Grupy z kolei dzielą się na podgrupy, a wszystko to zorganizowane jest według pewnego systemu. Jeżeli celem jest rozróżnienie ich wszystkich według wspomnianej zasady, a także według zasady chronosu, to można zastosować następujące rozróżnienie: prasa codzienna — gazety i inne źródła informacji; prasa specjalna — poświęcona różnym aspektom działalności człowieka; prasa myśli lub emocji — gazety i czasopisma publikujące wiadomości z życia osób publicznych, o niezwykłych wydarzeniach w otaczającej nas rzeczywistości. Prasa opinii, prasa emocji nazywa się w Polsce prasą czerwoną. Wojna na Ukrainie pojawiła się na pierwszych stronach polskich gazet, czasopism i innych mediów. I mimo dość długiego przebiegu ukraińskiej tragedii pozostaje ona głównym tematem wiadomości na liście innych informacyjnych obiektów rzeczywistości do omówienia. Artykuł przytacza szereg ostatnich publikacji na poparcie tej tezy. Odrębnym segmentem w tematyce militarnej polskiej prasy jest pośrednia obecność na teatrze działań militarnych Białorusi i Iranu. Dostarczane są różne informacje eksperckie, statystyczne, historyczne, prognostyczne itp., podawane są szacunki rzeczywistego udziału tych krajów w wojnie ukraińsko-rosyjskiej. I we wszystkich bez wyjątku publikacjach polskiej prasy o tematyce militarnej przewija się czerwona nić bezwarunkowego poparcia Ukrainy w jej dążeniach wolnościowych i niepodległościowych. W przeglądzie ukraińskiej prasy i mediów podkreśla się zależność narodowego środka przekazu od zaangażowanego kapitału prywatnego w przededniu wojny, o samoczynne odsuwanie się państwa w niektórych miejscach od jednoczesnego przeciwdziałania zagrożeniom ze Wschodu, o wpływ brutalnej obiektywnej rzeczywistości po lutym 2022 roku na zmianę polityki państwa wobec mediów i prasy. Znaczenie takiego serwisu wideo jak YouTube w jego ekstrapolacji przez kanały autorskie jest dziś podkreślane w życiu ukraińskiej inteligencji. Nacisk kładziony jest na znaczące ograniczenie roli telewizji w kształtowaniu się etatystycznego światopoglądu w społeczeństwie, a niejednoznaczność kontynuacji telemaratonu Yedyni Novyni omówiono osobno.