Bu arastırmada, bireylerin evlilik doyumları toplumsal cinsiyet rolleri ve profesyonel psikolojik yardım arama tutumları ile bazı demografik degiskenler (cinsiyet, yas, egitim durumu, evlilik süresi ve çocuk sayısı) açısından incelenmistir. Bu arastırmada var olan durumu betimlemek amacıyla tarama modeli kullanılmıstır. Arastırma Ankara ilinde ikamet eden basit tesadüfî örneklem yöntemi ile seçilen 302 evli bireyle (144 kadın ve 158 erkek) ile gerçeklestirilmistir. Katılımcıların gönüllü katılımı ve en az ilkokul mezunu olmaları esas alınmıstır. Bu arastırmada veri toplamak için, Özbay (1999) tarafından gelistirilen Yardım Arama Tutum Ölçegi, Bem Cinsiyet Rolleri Envanteri Kısa Formu, Fısıloglu ve Demir (2000) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Çift Uyum Ölçegi ve arastırmacı tarafından gelistirilmis Kisisel Bilgi Formu kullanılmıstır. Arastırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizinde t-testi, tek yönlü varyans analizi, Tukey ve Tamhane testleri, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı teknigi ve çoklu regresyon analizi kullanılmıstır. Arastırmada anlamlılık düzeyi 0.5 olarak kabul edilmistir. Arastırma sonucunda; bireylerin evlilik doyumları ile cinsiyet, yas, egitim durumu, evlilik süresi ve çocuk sayısı arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıstır. Evlilik doyumu ile cinsiyet rolleri arasında anlamlı bir farklılık söz konusudur, cinsiyet rolü kadınsı ve androjen bireylerin evlilik doyumları cinsiyet rolü belirsiz ve erkeksi bireylere oranla daha yüksektir. Kadınların evlilik doyumları cinsiyet rollerine göre anlamlı farklılıklar göstermistir. Cinsiyet rolü androjen olan kadınların evlilik doyumları cinsiyet rolü erkeksi olan kadınların evlilik doyumlarından yüksek bulunmustur. Ayrıca cinsiyet rolü kadınsı ve erkeksi olan kadınların evlilik doyumları cinsiyet rolü belirsiz olan kadınlara oranla daha yüksek bulunmustur. Arastırmada ele alınan bagımsız degiskenlerin evlilik doyumunu yordayıp yordamadıgı çoklu regresyon analizi ile hesaplanmıs, tüm degiskenler içinde cinsiyet ve cinsiyet rollerinin evlilik doyumunu yordadıgı bulunmustur. Sonuçlar literatür ısıgında tartısılmıs ve sonuçlar dogrultusunda bir takım önerilerde bulunulmustur.

In this study, marital satisfaction was investigated in terms of gender roles, help-seeking attitudes and some demographic variables (sex, age, level of education, marriage duration and number of children) For this study, 302 (144 women, 158 men) married individuals, live in Ankara, were randomly selected. The data were gathered by administrating Dyadic adjustment Scale (DAS), Bem Sex Role Inventory-Short Form, Help-Seeking Attitudes Scale (YATÖ) and Demographic Information Form to 302 married individuals. To test the hypotheses of the study t-tests, one-way analysis of variance, post-hoc tests (Tukey, Tamhane) Pearson Product-Moment Correlation Techniques and multiple regression analyses were conducted. In this study, 0.5 significant level was accepted. Results revealed that there was no significant difference between marital satisfaction and sex, age, level of education, number of children and marriage duration of married individuals. It was also found that, there was a significant difference between gender roles and marital satisfaction, the marital satisfaction of individuals having androjenity and femininity gender role was higher than individuals having undifferentiated and masculinity gender role. Marital satisfaction of androjen women is higher than marital satisfaction of masculine women. In addition to this that marital satisfaction of feminen and masculine women was higher than marital satisfaction of undifferentiated women. According to multiple regression analyses, sex and gender roles were significant predictors of marital satisfaction. Other independent variables (age, level of education, marriage duration, number of children) were not significant predictors of marital satisfaction. The findings of the study were discussed in the light of relevant literature.