W artykule podjęto próbę konfrontacji artystycznej strategii „powtórzenia” z podstawowymi „mitami” awangardy, do których należy m.in. kwestia „oryginalności” (różnie zresztą pojmowana, np. jako „nowość”, ale także „odsłanianie źródeł”). Problem rzekomej „zdrady” awangardy jako owego postulatu nowości omówiono na przykładzie twórczości Wandy Czełkowskiej, gdzie został podkreślony inny wymiar powtórzenia jako multiplikacji będącej przykładem strategii artystycznej.