W świetle krytycznego postrzegania wychowania, dominująca literatura pedagogiczna nie potrafi w wystarczającym stopniu odnieść się do współczesnych wyzwań społecznych. Niniejszy artykuł analizuje słabości tradycyjnych podejść do wychowania, zwłaszcza w kontekście ich autonomii wobec zewnętrznych sił politycznych, społecznych i ekonomicznych. Wykorzystując teorię kodów legitymizacji (LCT) Matona, analizuję definicje wychowania w kontekście autonomii pozycyjnej i relacyjnej. Wyniki sugerują, że większość istniejących definicji wychowania pozostaje pod silnym wpływem sił zewnętrznych, co ogranicza autonomię tej dyscypliny. Niniejszy artykuł proponuje krytyczną rewizję obecnych koncepcji wychowania i otwiera dyskusję na temat przyszłości jego autonomii w kontekście współczesnych wyzwań społecznych.

In light of the critical perception of upbringing, dominant pedagogical literature fails to adequately address contemporary social challenges. This article analyses the weaknesses of traditional approaches to upbringing, particularly in terms of their autonomy from external political, social, and economic forces. Using Maton’s Legitimation Code Theory (LCT), I examine definitions of upbringing in terms of positional and relational autonomy. The findings suggest that most existing definitions of upbringing remain strongly influenced by external forces, which limits the autonomy of the discipline. This article proposes a critical revision of current concepts of upbringing and opens a discussion on the future of its autonomy in the context of contemporary social challenges.