Het CBAM is door de EU geïntroduceerd als aanvulling op het ETS. Het doel van dit nieuwe grenscorrectiemechanisme is om koolstoflekkage tegen te gaan en bij te dragen aan de verwezenlijking van de Europese klimaatplannen. Frank Nellen en Khalid Abdullah signaleren dat zowel de huidige CBAM-verordening als het vereenvoudigingsvoorstel tekortschieten op verschillende punten. Ze plaatsen vraagtekens bij de uitbreiding van de rol van de douanevertegenwoordiger naar CBAM-aangever, de identificatie van CBAM-goederen via het GN-systeem, en de effectiviteit van de anti-ontwijkingsregels. De auteurs overwegen de introductie van een gespecialiseerde ‘CBAM-vertegenwoordiger’ en een emissie-gebaseerde drempel voor de de-minimisvrijstelling.