Enderûn usûlü teravih geleneği Buhûrîzâde Mustafa Itrî Efendi’nin (V.1712) tertip ettiği; her dört rekâtında farklı makamlar uygulanarak kılınan bir namaz usûlüdür. Çalışmanın amacı söz konusu teravih namazı usulünün insanlar üzerinde ne gibi dini yansımalara sebep olduğunu tespit etmek ve anlamaya çalışmaktır. Çalışma nitel araştırma desenlerinden durum çalışması desenine göre tasarlanmıştır. Çalışmada amaçlı örneklem yöntemlerinden kolay ulaşılabilir örneklem tekniği ile belirlenen çalışma grubu, Ramazan ayı boyunca Enderûn usûlü teravih geleneği kılınan teravih namazlarına katılım sağlayan gönüllü 6 kişiden oluşmaktadır. Çalışmanın verileri mülakat ile elde edilmiş ve veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. İçerik analizi sonucunda 4 üst tema elde edilmiştir: Geleneksel ve Tarihsel Olana Doğru Yolculuk, Dini Tecrübe: Bireylerde Farklılaşan Dini Duygular, Toplumsal Dayanışma ve Birliğin İfadesi Olarak Teravih, Enderun Usulü Teravih Namazının Bireyler Üzerindeki Yansımaları. Sonuçta Enderun usulü teravih formuna katılan bireylerin bu etkinliği çok beğendiği, onların dini duygularını uyandırdığı, dini tecrübe açısından bu formun bireylere olumlu katkıları olduğu ve bireylerin bu formun daha sık içerisinde olmayı temenni ettikleri tespit edilmiştir.