Artykuł dotyczy relacji między „prawem reprezentowania spółki” (art. 29 § 1 k.s.h.) a „prawem i obowiązkiem prowadzenia spraw spółki” (art. 39 § 1 k.s.h.). Terminy te opisują status wspólników jako zarządców spółki. W pierwszym kroku przedstawiono stanowisko literatury niemieckiej w odniesieniu do takich samych zwrotów użytych w niemieckim kodeksie handlowym; stanowisko nawiązujące do XIX-wiecznej koncepcji P. Labanda rozróżnienia umocowania oraz zlecenia. Następnie poddano krytycznej analizie prezentowane w polskiej literaturze poglądy na temat relacji między „prowadzeniem spraw spółki” a „reprezentacją”. W artykule broniona jest teza, że „prawo reprezentowania spółki” oznacza umocowanie do reprezentowania, zaś przepisy o prowadzeniu spraw spółki stanowią źródło stosunku podstawowego (wewnętrznego) dla umocowania do reprezentowania.