Tarihçiler, tarihin başlangıcıyla ilgili çeşitli öneriler sunmuştur. Bu konu, tarihin tanımıyla yakından ilgili bir tartışmadır. Bazı tarihçiler, somut kanıtları olan bir başlangıç olarak yazılı kayıtların ortaya çıkışını tarihin başlangıcı kabul etmekte ve öncesi dönemi tarih öncesi olarak adlandırmaktadır. Böylece yazılı kayıt bulunmayan veya kanıtları günümüze ulaşmayan uzun bir dönem tarihin dışında kalmaktadır. Bu kategorik ayrıma karşı çıkan diğer bir grup ise sözlü gelenekleri de tarih yazımının bir parçası olarak değerlendirmektedir. Ancak bu durumda da somut kanıtların sınırları belirsizleşmekte ve tarihçiler ile arkeologların hayal gücüne geniş alanlar açılmaktadır. Bu tartışma yalnızca tarih veya tarih yazımının değil, aynı zamanda felsefe ve ilahiyatın da ilgi alanına girmektedir. Bu makale, tarihin başlangıcıyla ilgili tartışmalara klasik Müslüman tarihçilerin bakış açısını inceleyerek katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Araştırmanın kapsamını, klasik İslam tarihçilerinin eserlerindeki tarihin başlangıcına dair anlatımlar oluşturmaktadır. Çalışmada kaynak-belge incelemesi yönteminden yararlanılmış, klasik Müslüman tarihçilerin temel eserleri analiz edilerek, tarihin başlangıcını hangi noktadan itibaren ele aldıkları ve tarih yazımına yaptıkları katkılar ortaya konmuştur. Araştırmanın önemi, klasik İslam tarihçilerinin eserlerindeki teolojik perspektifleri modern tarih yazım yöntemleri ile karşılaştırmalı olarak inceleyerek literatüre yeni ve özgün bir bakış sunmasından kaynaklanmaktadır. Ulaşılan temel sonuç, klasik Müslüman tarihçilerin tarihin başlangıcını ilahi yaratılış ile ilişkilendirerek, tarihin anlamını ve insan varoluşunu daha geniş bir bağlamda değerlendirdiklerini ve modern yöntemlere önemli bir hatırlatma işlevi gördüklerini ortaya koymaktadır.