Kader algısı, bireyin yaşam olaylarını açıklarken kadere nasıl bir anlam yüklediği ve ne kadar atıf yaptığı ile ilgili bir durumdur. Araştırmanın amacı bireyin bu süreçte tüm atfı kendisine yaptığı Mutezile; tüm atfı kadere yaptığı Cebriyye ve hem kendisine hem de kadere atıf yaptığı Ehl-i Sünnet kader algısı olmak üzere üç temel kader algısının psikolojik iyi oluşla ilişkisinin incelenmesidir. Çalışma ilişkisel tarama desenine göre tasarlanmıştır. Araştırma “Kader Algıları Ölçeği” ve “Psikolojik İyi Olma Ölçekleri-42” kullanılarak 914 kişi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda Cebriyye kader algısı ve psikolojik iyi oluş toplam skoru arasında negatif; Ehl-i sünnet kader algısı ve psikolojik iyi oluş toplam skoru arasında ise pozitif yönde anlamlı ilişki tespit edilirken Mutezile kader algısı ve psikolojik iyi oluş toplam skoru arasında anlamlı ilişki bulunamamıştır. Bu durum bireyin yaşam olaylarını açıklarken hem kendisine hem de Tanrı’ya ortak bir şekilde yükleme yapmasının psikolojik iyi oluşla pozitif; bireyin kendini pasif görüp sadece kadere atıf yapmasının ise negatif ilişkili olduğunu ortaya koymuştur.