Halk edebiyatımızın en önemli ürünlerinden olan türkülerimiz, sadece ezgisi ile değil verdiği mesajlar ile de kültürümüzün yapı taşlarındandır. Bu ürünler hemen dünden bugüne oluşturulmuş metinler değildir. Türküler yüzlerce yıllık kültürel birikimlerin fışkıran filizleri gibidir. Onu bir anda ortaya çıkaran esaslı bir kök ve gövde vardır. Dolayısıyla bir yakanı, söyleyeni olan türküler de, bu ortak kültür havzasının bir parçasıdır. Türkü sözlerini, karşıdakini bilgilendiren, muhatabına basit aktarımlarda bulunan metinler olarak görmek büyük bir eksiklik olur; zira türkü sözleri aynı zamanda insanımızın irfanını, felsefesini, hayata bakışını, hayatı algılama tarzını da ortaya koyan metinlerdir. Bu açılardan türkü sözlerini irdelediğimizde, gerek anonim ve gerekse bir ilk söyleyeni olan türkülerimizde etkili ve çarpıcı anlatım tarzı olan metaforik kurgulara ulaşmaktayız. Şüphesiz bunlara, daha çok söyleyeni bilinen türkülerde rastlamaktayız; ancak âşıkların da o toplumun bilinç ve bilinçaltından beslendiği gerçeğini de unutmamak gerekir.