Bu çalışmada hak kavramından hareketle insan hakları söylemi ve insan haklarında öznenin konumlandırılışı Baha Tevfik ve Alain Badiou çerçevesinde incelenecektir. Öznenin evrenselliği üzerine şekillenen insan hakları söyleminin iyi-kötü arasındaki mutlaklığı temele aldığı görülmektedir. Tevfik’e göre Kant’ın iyilik ilkesi üzerine şekillenen ahlaki öğreti günümüz ahlakını yansıtmamaktadır. İyi-kötü olanı belirlediğimizde ahlakı belirlemiş olmayız. Badiou’ya göre de insan hakları öğretisi Kant ve kötülük fikri üzerine geliştirilen buyruklar üzerinden geliştirildiği için insan hakları hukuki boyutta cezalandırılmayı şart koşar. Peki böyle bir durum karşısında evrensellikten söz edilebilir mi? Ya da bireysel hak ve özgürlükler noktasında etik değerleri belirleyen temel ölçütler nelerdir? Buyrukların kötülük durumları için geçerli olması Badiou’ya göre etik ve evrensellik arasında doğrudan bir ilişki olduğunu göstermez. Evrensel değerleri belirleyen temel ölçüt Kant’a göre toplumsal sözleşme ve ahlaki yükümlülüklerdir. Her ikisi de insan haklarının evrensel değerlere hizmet etmesi gerektiği fikrini farklı bakış açılarıyla değerlendirmişlerdir. Bu çalışmada, Tevfik ve Badiou’nun hak kavramlarından hareketle insan hakları söylemi üzerine bir eleştiri ve farklı bir bakış açısı geliştirmek amaçlanmaktadır.