Bu araştırmada Türkçe öğretimi alanında görev yapan akademisyen ve öğretmenlerin yapay zekâ (YZ) kullanımına ilişkin görüşleri ele alınmıştır. On akademisyen ile yedi Türkçe öğretmeninden veri toplanarak yapılan araştırmada nitel bir yaklaşım benimsenmiş ve verilerin analizinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları Türkçe eğitiminde YZ kullanımının hem olanaklar hem de sınırlamalar taşıdığını açıkça ortaya koymaktadır. Katılımcılar, YZ’nin dil becerilerinin gelişimine özellikle yazma ve konuşma öğrenme alanlarında katkı sağladığını vurgulamış ve bu teknolojinin öğrencilerin bireysel öğrenme deneyimlerini zenginleştirebileceğini belirtmişlerdir. Bununla birlikte YZ’nin kolaycılığa yol açabileceği ve etik sorunlar yaratabileceği konusunda ciddi endişeler dile getirilmiştir. Araştırmada içerik üretimi ile ders materyali hazırlığı süreçlerinde ve öğretmenlerin iş yükünü azaltmada YZ’nin büyük bir fayda sağladığı ancak öğretmenlerin motivasyon eksiklikleri nedeniyle bu teknolojiden tam anlamıyla yararlanamadığı ortaya çıkmıştır. YZ’nin Türkçe eğitimine entegrasyonunun daha verimli olması için öğretmenlerin ve akademisyenlerin iş birliğine dayalı farkındalık artırıcı eğitim programlarına ihtiyaç duyulduğu sonucuna varılmıştır.