Amaç: Bu araştırmada psikologların öz-yeterlilik algısını oluşturmada mentorluk rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmanın nicel verileri 108 katılımcıdan sosyo-demografik bilgi formu ve Genel Öz-Yeterlilik Ölçeği kullanılarak veriler elde edilirken, nitel verileri için 22 katılımcının görüşlerine başvurulmuştur. Verilerin nicel analizleri SPSS 25.0 programında, bağımsız t-testi ve ANOVA testi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Araştırmanın bulgularında, cinsiyet değişkeninin öz yeterlilik algısı oluşmasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark oluşturmadığı, yaş ve mesleki kıdem göre anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Bulgularda, psikologların meslek alanında öz yeterlilik kazanmaları için uygulamalı eğitimin önemli olduğunu ifade etmişlerdir. Mesleğe başlayan psikologların mesleki deneyimlerinin eksik olduğunu, uygulama alanlarında kendilerini yetersiz gördüklerini ve kullanılacak araç ve yöntem konusunda mentor yardımına ihtiyaç duyduklarını belirtmişlerdir. Kişisel ve mesleki deneyim kazanmaları açısından mentor uygulamasının önemini ifade ederek bu uygulama hakkında olumlu görüşler bildirmişlerdir. Sonuç: Elde edilen sonuçlar çerçevesinde çalışan psikologların öz yeterlilik algısının düşük olduğu sağlanacak mentorluk uygulamasının mesleki deneyim kazanmada ve öz yeterlilik algısı oluşmada faydalı olabileceği düşülmektedir. Özgünlük: Ülkemizde Psikologların öz-yeterlilik algısının oluşmasında mentorlük rolünü inceleyen bir çalışma alan yazında bulunmamaktadır. Psikologların öz-yeterlilik algısının mesleki gelişimleri açısından önemini karma bir araştırma modeli ile ele alan bu çalışma özgün ve alan yazına yeni bulgular ekleyen bir araştırmadır.