Söz konusu kütüphaneyi tanıtmadaki amacımız İran’da bilinen ve büyük kütüphanelere nispetle küçük olmasına rağmen Arapça, Farsça ve Türkçe dillerinde kıymetli el yazmaları ve taş baskısı eserleri barındırması açısından çeşitli ilim dallarında özellikle de Şiilik konusunda çalışmalar yürüten araştırmacılara kütüphane hakkında kısa bir bilgi sunmaktır. Kütüphanenin tanıtımına geçmeden önce bazı şahitlikler üzerinden İran’da kütüphaneciliğinin yakın tarihine kısaca göz atmak yerinde olacaktır. 1952 yılında dönemin Ayasofya Kütüphanesi Müdürü İbrahim Mutlu, Tahran Üniversitesi’nin daveti üzerine İran’a gitmiş ve burada çeşitli kütüphanelerde incelemelerde bulunmuştur. İran’daki kütüphanecilik konusunda oldukça karamsar bir tablo çizen Mutlu, Kütüphanecilik konusunda köklü bir geleneğin olmadığı izlenimi edindiğinden ve kütüphanelerin her türlü tanzim ve tasniften mahrum kaldığından bahseder. O dönemde batılı uzmanların kütüphanecilik konusunda verdiği kurslarla birlikte İran’da belli oranda bir birikimin oluşmaya başladığını belirtir.