Даказваецца, што асобнік Карана з’явіўся ў Канцылярыі Вялікага Княства Літоўскага не пазней чым у пачатку XVI ст. Адзначана, што ëн выконваў істотныя рытуальныя функцыі пры заключэнні мірных дагавораў з Крымскім ханствам і пры шэртаванні татарскіх паслоў. На падставе таго, што аналагічныя працэдуры існавалі і ў Вялікім Княстве Маскоўскім, праведзены кампаратыўны аналіз і дапоўнены ўяленні пра ролю Карана ў дыпламатычным пратаколе Вялікага Княства Літоўскага. Зроблена выснова аб тым, што крыніцы фіксуюць асобнік Карана пры віленскім двары вялікага князя на 60 гадоў раней, чым пры двары маскоўскага ўладара. Выказана меркаванне аб тым, што гэты асобнік мог мець непасрэднае дачыненне да традыцыі перакладу Карана ва Усходняй Еўропе XVI–XVII стст.