Kültür ve İletişim, elinizdeki sayıyla on beşinci yılını tamamlamış oldu. Öncelikle yazar ve okur olarak desteğiniz için sizlere teşekkür etmek isterim. Ancak, eğer bu açış yazısına bir başlık koyacak olsaydım, bunun “Bir Dergi Krizin Eşiğine Neden ve Nasıl Taşınır?” olmasını tercih ederdim. Hatta biraz satirik olmayı göze alıp krizi “sinir krizi” olarak bile tanımlayabilirdim. Bunun birkaç nedeni var. Her şeyden önce, sizlerin de hemen fark etmiş olduğunuz gibi, dergi, neredeyse altı aylık bir gecikmeyle çıkıyor. Tarihimizde yalnızca bir kez, o da sahiplik açmazı nedeniyle böylesi bir gecikme yaşamış olduğumuzu dikkate alırsanız, bunun bizim için neden bir “sinir krizinin eşiği” durum yarattığını da anlayabilirsiniz. Gecikmemiz, bize bu sayımız için ulaşan toplamda sekiz yazının yalnızca ikisinin hakem sürecini tamamlayabilmiş olmasının doğrudan bir sonucu. Derginin çıkarılabilmesi için, sonradan elimize ulaşan birkaç yazıyı bu sayı için değerlendirmek durumunda kaldık. Bu yazılardan da biri hızlıca yayıma hazır hale gelebildi ve ne yazık ki bu sayımız üç yazı ve bir değini ile sınırlı olarak elinize ulaştı.