GİRİŞ ve AMAÇ Hipertansiyon, yüksek morbidite ve mortalite riski oluşturması bakımından günümüzün en önemli sorunlarından birisidir. Artan kanıtlar hipertansiyon patogenezinde psikososyal faktörlerin rol oynadığını destekler. Bu araştırma, hipertansiyonu olan bireylerde anksiyete ve öfke düzeylerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıûtır. GEREÇ VE YÖNTEM Araştırma hipertansiyon kliniğine başvuran; hipertansiyon hastalarını içermektedir. Anket formu yaşları 23’den 85’e kadar olan (X= 60.88 ± 14.74 yaş) 203 hasta (150 kadın ve 53 erkek) arasında dağıtılmıştır. Tüm katılan bireylere sosyo-demografik özellikleri içeren veri formu (Eğitim düzeyi, yaş, cinsiyet, aile tipi, kan basıncı değeri), Durumluk Sürekli Kaygı Ölçeği ve Öfke Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik ve istatistiksel testler kullanılmıştır. BULGULAR Durumluk anksiyete ve sürekli anksiyete yönünden hipertansiyon hastalarının puan ortalaması incelendiğinde durumluk puanlarının normale çok yakın olduğu, sürekli anksiyete puanlarının ise orta derecede anksiyeteyi gösterdiği bulunmuştur. Hipertansiyon hastalarında sürekli öfke puan ortalaması incelendiğinde orta derecede öfke gösterdiği bulunmuştur. Hastaların cinsiyet durumuna göre öfke ve durumluk anksiyete puan ortalamaları arasında fark saptanmazken, sürekli anksiyete puanı kadınlarda erkeklere göre daha fazla olduğu belirlenmiştir (t=-2.553±P<0.01). Aile tipine göre ise öfke, durumluk ve sürekli anksiyete puanı arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Eğitim düzeyine göre öfke ve durumluk anksiyete puanı arasında anlamlıfark bulunmazken sürekli anksiyete puanı ilkokul mezunlarında yüksek bulunmuştur (P<0.05). Yaş, kan basıncı ile ölçekler arasında ilişki bulunmamıştır. SONUÇ Eğitimsel programlar organize edilmeli ve hemşireler tarafından, hipertansiyon ve sonuçlarını içeren bilgiyi arttıracak şekilde, hipertansiyon olan bireylere verilmelidir. Eğitimsel programların organize edilmesi bireylerde öfke ve anksiyetenin azaltılmasında etkili olacaktır.