Beslenme yaşlı bireylerde sağlık, fiziksel performans ve psikolojik iyilik halinin önemli bir belirleyicisidir. Birçok etmene bağlı olarak yaşlı bireylerde besin alımı azalmakta ve yetersiz beslenme riski artmaktadır. Hipertansiyon, kalp yetmezliği ve iskemik kalp hastalığı gibi kardiyovasküler hastalıklar yaşlı bireylerde daha sık görülmektedir ve bu hastalıklarda beslenme, morbidite ve mortalite açısından önemlidir. Yetersiz beslenme birçok hastalığın ilerlemesine katkıda bulunurken sarkopeni ve kırılganlığın karmaşık etiyolojisine önemli katkıda bulunmaktadır. Yaşlanmaya bağlı besin alımında azalma bu bağlamda oldukça önemlidir. Özellikle akut ve kronik hastalık durumunda beslenme sorunları yaygındır ve hastalığın katabolik etkileriyle birlikte besin alımının azalması hızla beslenme yetersizliğine yol açmaktadır. Beslenme yetersizliğinin neden olduğu enfeksiyon riskinde ve bası yaralarında artış, hastanede yatış süresinin uzaması, hatta ölüm oranlarında artış gibi kötü sonuçlar yaşlı bireylerde de gösterilmiştir. Öte yandan genel popülasyonda olduğu gibi obezite yaşlı bireylerde de artan bir sorundur ve şuanda 65 yaş üstü dünya nüfusunun %18 ila %30’unu etkilemektedir. Yaşlılık döneminde yağ kütlesindeki artış özellikle karın çevresindedir. Bu durum diyabet ve kardiyovasküler hastalıklar gibi kronik hastalıklar ile ilişkilendirilmektedir. Beslenme yetersizliği ve obezitenin yanı sıra, yaşlı bireyler ciddi sağlık sorunlarıyla birlikte çeşitli nedenlere bağlı olarak dehidratasyon riski altındadırlar. Toplumda yaşayan yaşlı bireylerde oran düşük olsa da kırılgan ve bakıma muhtaç yaşlı bireylerde bu oran üçte birden fazladır. Bu nedenle, yeterli-dengeli beslenmeyle birlikte sıvı alımının sağlandığı bir beslenme yönetiminin desteklenmesi önemli bir halk sağlığı stratejisi olarak benimsenmelidir.