Metafizik kavramının ilginç bir tarihi vardır. Felsefe tarihinde kimi dönemlerde özel bir önem verilmiş, kimi dönemlerde ise felsefeden atılmak, kovulmak istenmiştir. Bilindiği gibi Eskiçağda yalnızca bir adlandırma olarak, yani Aristoteles'in (İÖ 384-322) çalışmaları düzenlenirken fizik konularını ele alan çalışmaların ardından sıralanması nedeniyle "fizik konularından sonra gelen konular" anlamında meta ta physika sözcüğü olarak felsefeye giren bu kavram, 18. yüzyıl ile 20. yüzyıl arasında çok ateşli tartışmaların konusu olmuştur. 18. yüzyıla kadar "bilimlerin kraliçesi" olarak kabul görmüş ve sorgulanma gereği pek duyulmamış olan metafiziğin, 18. yüzyılda David Hume'la (1711- 1776) alevlenen, ardından Immanuel Kant (1724-1804) tarafından genişletilen bir sorgulamayla "bilimlerin kraliçesi" olma konumu sarsılmış, 20. yüzyılda, önceki konumunun tersi bir konuma, "bilimlerin hizmetçisi" olma konumuna getirilmiştir. İçinde pek çok düşünsel tartışmayı barındıran 20. yüzyıl, metafizikle ilgili tartışmalar bakımından özel bir görünüm sunar. Bu tartışmalarda metafiziğin, kimi düşünürlerce bilgisel etkinliklerin dışında tutulması gereken bir şey diye, kimi düşünürlerce de onsuz olunamaz bir şey diye kabul edildiği görülür.