Międzynarodowa Rada do spraw Katechezy podczas VI sesji plenarnej, odbywanej w Rzymie w dniach 23-29 października 1988 r., podjęła analizę tematu „Katecheza dorosłych we wspólnocie chrześcijańskiej”. Celem tego dokumentu jest poszukiwanie takiego powiązania głoszonego orędzia chrześcijańskiego z warunkami życia osób, który przyczyniłby się do przezwyciężenia dystansu między Kościołem a życiem społecznym, wiarą a kulturą, który w poważnym stopniu ogranicza spotkanie z pokoleniem ludzi dorosłych. „Dokument” analizuje trzy poziomy życia ludzi we współczesnym świecie: na poziomie życia ekonomiczno-społecznego, społeczno-kulturowego i samych wspólnot kościelnych. Określa treść i zwraca uwagę na język katechezy. Określa racje, motywy, kryteria i inne punkty odniesienia katechezy dorosłych. Na treści, zawarte w analizowanym dokumencie i przedstawione w tym rozważaniu, można spojrzeć jako na bodziec do zachowania i rozwoju ducha wspólnoty i solidarności, a także rozważyć pod kątem wymiany idei i środków koniecznych w realizacji katechezy dorosłych tak, aby dorosły coraz bardziej stawał się podmiotem w perspektywie nowej ewangelizacji. The International Council for Catechesis, at its VI Plenary Session held in Rome from 23 to 29 October 1988, undertook an analysis of the theme „Catechesis of Adults in the Christian Community”. The aim of this document is to seek a connection between the Christian message proclaimed and the conditions of people’s lives which would contribute to overcoming the distance between Church and social life, faith and culture, which seriously limits the encounter with the adult generation. „The document” analyses three levels of people’s lives in the contemporary world: at the level of economic-social life, socio-cultural life and the ecclesial communities themselves. It defines the content and draws attention to the language of catechesis. It identifies the motives, criteria and other reference points of adult catechesis. The contents, contained in the document analysed and presented in this reflection, can be looked at as a stimulus for the preservation and development of the spirit of community and solidarity, and can be considered in terms of the exchange of ideas and means necessary in the implementation of adult catechesis so that the adult becomes increasingly a subject in the perspective of the new evangelisation.