Modernleşme ile birlikte yaşamın her alanını hızlandıran uygulamalar ve insanları daha hızlı olmaya iten bir yaşam döngüsü ortaya çıkmıştır. Bu hızlı yaşam daha fazla tüketimi ve sürekli daha fazlasını istemeyi beraberinde getirmiştir. Tüketimin artması ve tüketilenin yerine yenisinin o kadar hızlı üretilmemesi insanları ve toplumları sürdürülebilirlik konusunda endişelendirmeye başlamıştır. Tüm bunların sonucunda sürdürülebilirliğin esas alındığı, gelecek nesillere daha temiz daha doğal bir yaşam bırakmanın amaç edinildiği birtakım felsefeler ortaya çıkmıştır. Bu felsefelerden biri de 1980’li yıllarda İtalya’da hızlı yemek kültürüne bir tepki olarak ortaya çıkan yavaş hareketidir. Yavaş hareketi ilk olarak yavaş yemek fikri ile başlamış ve zamanla hayatın diğer alanlarına da yayılmıştır. Yavaş yaşam, yavaş şehirler, yavaş ticaret, yavaş para gibi yeni yaklaşımlar ortaya çıkmıştır. Yavaş hareketinin benimsendiği alanlardan biri de turizm olmuştur. Turizmin kitlesel bir hale gelmesiyle birlikte turizmde de sürdürülebilirlik kaygısı başlamıştır. Sürdürülebilirliğin esas alındığı uygun turizm, ekoturizm, çevre dostu turizm, topluma dayalı turizm, yeşil turizm gibi alternatif turizm türleri ortaya çıkmıştır. Yavaş turizm de temelinde yavaş felsefesini benimseyen ve sürdürülebilirliği amaç edinen bir alternatif turizm türü olarak literatüre girmiştir. 204 Bu bölümde öncelikle yavaş hareketinden ve yavaş hareketi ile başlayan yavaş yemek, yavaş şehir ve hayatın diğer alanlarına yayılan yavaş hareketlerinden bahsedilmiştir. Sonrasında yavaş hareketinin etkisi ile ortaya çıkan yavaş turizm kavramı ve boyutları ele alınmıştır. Son olarak ise yavaş turizmin unsurları olan; yavaş seyahat, yavaş ulaşım, yavaş tur ve yavaş turist kavramları üzerinde durulmuştur.