Wciąż aktualnym jest poszukiwanie jedności między chrześcijanami. Z jednej strony wypływa to z pragnienia jedności wyrażonego przez Jezusa w czasie modlitwy w Wieczerniku, a z drugiej chodzi o naturalną potrzebę bycia razem z innymi i o wiarygodność przesłania chrześcijańskiego. Nie jest możliwe postępowanie naprzód w drodze ku jedności bez szacunku, przyjaznego współistnienia, a nawet działania. Podstawą jest jednak budowanie przez każdego chrześcijanina osobistej więzi z Jezusem przez Słowo Boże oraz głębokie i zdrowe życie duchowe. Wobec tego współczesny ekumenizm musi być bardziej duchowy i relacyjny, z odważną wymianą duchowych darów i wspólnym wypełnianiem zleconej przez Chrystusa misji. Ta przygoda zaczyna się w tym, co łączy. Niewątpliwie jest tym Słowo Boże i wyznanie wiary w Jezusa Chrystusa. The search for unity among Christians is still relevant. On the one hand, this stems from the desire for unity expressed by Jesus during the prayer in the Upper Room, and on the other hand, it is about the natural need to be together with others and the credibility of the Christian message. It is not possible to move forward on the road to unity without respect, friendly coexistence or even action. The basis, however, is that every Christian builds a personal relationship with Jesus through the Word of God and a deep and healthy spiritual life. Therefore, contemporary ecumenism must be more spiritual and relational, with a courageous exchange of spiritual gifts and a common fulfillment of the mission entrusted by Christ. This adventure begins in what unites. Undoubtedly, this is the Word of God and the profession of faith in Jesus Christ.