W książce znalazło się 18 artykułów opublikowanych już we wcześniejszych latach w różnych periodykach naukowych i popularnonaukowych oraz jeden jeszcze niewydany. Poświęcone one są łęczyckiemu konwentowi dominiańskiemu oraz bibliotekom klasztornym Braci Kaznodziejów istniejącym na terenie przedrozbiorowej archidiecezji gnieźnieńskiej i ówczenych województw: łęczyckiego, rawskiego i sieradzkiego: w Gidlach, Łęczycy, Łowiczu, Piotrkowie Trybunalskim i Sieradzu. Obecnie jest to obszar Polski Centralnej. Książka składa się z dwóch części. Pierwsza zatytułowana Konwent Braci Kaznodziejów w Łęczycy, zawiera artykuły przedstawiające historię łęczyckiego konwentu, kościoła i klasztoru, jego uposażenie, prozopografię, bibliotekę i szkoły przy nim działające. W drugiej natomiast znajdują się prace poświęcone bibliotekom klasztornym dominikanów w Łęczycy, Łowiczu, Piotrkowie Trybunalskim i Sieradzu w XVI–XVIII w. i ich zbiorom oraz kolekcji szesnastowiecznych i siedemnastowiecznych starych druków na początku XX w. w bibliotece klasztornej w Gidlach.