W ostatnim dwudziestoleciu XX w. nastąpiła ekspansja turystyki slumsowej, która dała początek dyskusji poświęconej tej formie turystyki, głównie w wymiarze moralno-etycznym. Wycieczki do slumsów z przewodnikiem stają się standardem w turystyce miejskiej, szczególnie dotyka to krajów rozwijających się. Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie, na wybranych przykładach literatury naukowej, popularnonaukowej oraz piśmienniczych i osobistych relacji z podróży, opinii i osobistych odczuć ich autorów: podróżników, dziennikarzy jak i badaczy – dotyczących moralno-etycznego wymiaru uprawiania turystyki slumsowej. Procedura badawcza obejmowała metodę systematycznego przeglądu literatury i materiałów piśmienniczych oraz analizę treści. W przytoczonych materiałach napotkano zarówno pozytywne jak i negatywne wypowiedzi traktujące o dobrych jak i złych stronach slumsturystyki, a dominującym poglądem jest brak jednoznacznej oceny slumsturystyki, zarówno w kwestiach etyczno-moralnych, jak i ekonomicznych. Ocena zależy od kontekstu oraz perspektywy uczestnika-badacza, uczestnika-turysty czy uczestnika-mieszkańca dzielnicy biedy. Pytanie o to, czy slumsturystyka może zostać jednoznacznie oceniona w kontekście moralno-etycznym pozostaje wciąż otwartym.

During the last twenty years of the 20th century, the expansion of slum tourism gave rise to a discussion of this form of tourism, mainly, the moral and ethical issues surrounding it. Guided slum tours are becoming the standard in urban tourism, especially in developing countries. The aim of this study is to analyze selected examples of scholarly and popular science literature alongside travel literature and present the opinions and personal feelings of their authors: travelers, journalists, and researchers about the moral and ethical questions surrounding slum tourism. The research procedure includes the method of systematic literature review and content analysis. In the materials cited, both positive and negative statements about the good and the bad aspects of slum tourism were recorded. The dominant view is the lack of an unambiguous assessment of slum tourism, both in an ethical, moral, or economical, context. The assessment depends on the context and perspective of the participant-researcher, participant-tourist, or participant-resident of the slum district. The question whether slums tourism can be unequivocally assessed in a moral and ethical context remains open.