Eski Mezopotamya kehanet geleneğinde hayvanlar ile alakalı neredeyse tüm fenomenler tanrıların insanlara gönderdiği bir kehanet işareti olarak kabul edilmiştir. Zira Eski Mezopotamya toplumları özel bir ritüel ile kurban edilen hayvanların iç organlarının doğrudan tanrılara danışmaya imkân verdiklerine ve çevrelerindeki hayvanların hareketlerinin yahut olağan ya da olağan dışı görünümlerinin de dolaylı yoldan tanrıların niyetlerini gösterdiklerine inanmışlardır. Dolayısıyla Eski Mezopotamya toplumlarının hayvanlar âlemine dair gözlem ve düşüncelerinin önemli bir kısmı kehanet metinlerinde yer almaktadır. Hayvanların ilişkilendirildikleri olumlu ya da olumsuz durumların listelendiği bu metinler hem siyasi, askeri ve dini meselelerde yol gösterici olmuş hem de sosyal ve bilişsel belirsizlikler ile başa çıkılmasına yardımcı olmuştur. Bu yüzden kehanet metinlerinin hermenötiğinin yadsınamayacak bir şekilde kültürel değerleri yansıttığı kabul edilmektedir. Bu çalışmada farklı kehanet metinlerinde (Bārûtu, Šumma Alu, Šumma İzbu) hayvanlardan elde edilen kehanet işaretlerinin nasıl yorumlandıkları ve yorumlara tesir eden toplumsal temayüller anlatılmaya çalışılmıştır.