Bu çalışma, Tuğçe Kelleci’nin “(Post)kolonyalizm: Özne, Arzu ve Siyasal Melezlik” adlı eserini kuramsal çerçevesi, kavramsal yoğunluğu ve disiplinler arası yaklaşımı bağlamında değerlendirmektedir. Kelleci, postkolonyal teoriyi yalnızca kültürel bir temsil meselesi olarak değil, aynı zamanda siyasal özneleşme süreçleriyle ilişkili dinamik bir düşünsel alan olarak ele almaktadır. Kitap dört ana bölümde, Edward Said, Gayatri Spivak, Homi Bhabha, Frantz Fanon, Jacques Lacan ve Michel Foucault gibi düşünürlerden hareketle özne, temsil, arzu ve melezlik kavramlarını tartışmaya açar. Edebi metinlerle kurulan bağlam sayesinde, kuramsal soyutlamalar somut örneklerle desteklenmekte; siyasal melezlik kavramı, yalnızca kimlik çeşitliliği değil, aynı zamanda direnişin biçimi olarak konumlandırılmaktadır. Kelleci’nin analizleri, postkolonyal özneleşmenin kültürel olduğu kadar siyasal bir inşa süreci olduğunu savunmakta ve bu yönüyle Türkiye’deki postkolonyal literatüre özgün bir katkı sunmaktadır.